Trzeci miesiąc życia dziecka

ROZWÓJ DZIECKA

Trzeci miesiąc życia jest okresem, w którym zachodzą w rozwoju dziecka duże zmiany.

Zmiany pozycji

Niemowlę w pozycji na plecach powinno prezentować się w symetrii (dopuszczalna niewielka asymetria), gdyż przewaga wzorca asymetrycznego zaczyna zanikać. Głowa jest już przez dłuższy czas w linii środkowej; zwiększa się jej ruchomość i dziecko chętniej i częściej obraca nią na boki, oraz przyciąga brodę do klatki piersiowej. Widoczne są bardziej precyzyjne ruchy kończyn górnych, a dłonie pozostają dłużej otwarte. Dzieje się tak za sprawą zanikającego w tym okresie odruchu chwytnego dłoń, który ustępuje miejsca dla rozwoju funkcji dłoni. Pojawiają się ruchy drapania. Leżąc na plecach dziecko zaczyna bawić się swoimi nogami i dotykać stopą o stopę.

W pozycji leżenia na brzuchu dziecko trzyma już główkę pewnie przynajmniej przez 1 min pod kątem 90°. Wyprostowanie mięśni karku, ramion oraz pleców umożliwia niemowlęciu wyciągnięcie ramion dalej do przodu i oparcie się na przedramionach. Jest to okres, w którym miednica leży płasko na podłożu, a swobodne obracanie głowy na boki, połączone jest z przeniesieniem ciężaru i obciążeniem wydłużonej strony ciała.

Nowe umiejętności

Pod koniec 3 miesiąca życia niemowlę potrafi utrzymać głowę prosto w pozycji siedzącej około 30-60s, ale wymaga to od niego jeszcze dużego wysiłku, a dla lepszej stabilizacji głowy, unosi wysoko barki. Kończyny dolne dziecka ustawione są w odwiedzeniu, zgięciu i rotacji zewnętrznej. Mimo szerokiej płaszczyzny podparcia, nie zapewnia to stabilizacji siadu.

Reakcja podporowa i chód automatyczny wygasły całkowicie i próby postawienia kończą się podciąganiem nóg. Dziecko uwielbia być trzymane pod ramiona, tak by jego stópki dotykały kolan rodzica. W tej pozycji niemowlę próbuje sprężynować i odbijać się, dzięki czemu uczy się utrzymywania równowagi.

W tym okresie niemowlę zaczyna eksplorować swoje ciało, a więc usta, rączki i ubranie. Z narastającą uwagą obserwuje swoje dłonie i wkrótce będzie próbowało wyciągnąć je w kierunku zabawki i zrzucić ją obszernym ruchem ramienia. Wtedy można zaobserwować jak próbuje połączyć ze sobą widzenie i wykonywanie czynności, oraz pierwsze próby wodzenia wzrokiem za zabawką, połączone z obrotem głowy w jej kierunku.

Niemowlę wymawia już swoje pierwsze proste samogłoski, takie jak: „ah”, „eh”, „oh”, „uh”. Pod koniec pierwszego kwartału zacznie wydawać z siebie połączone dźwięki, tzw. „gruchanie”.

Dziecko nie chce być samo i gdy tylko czuje się odizolowane – reaguje płaczem. Chęć widzenia rodziców i bliskich, okazuje w ten sposób, że zwraca swoją główkę do nich, wita ich uśmiechem, porusza ramionami i wierzga nóżkami.

Konsultacja:

Mgr Iwona Marcinkowska – fizjoterapeuta, Terapeuta metody NDT-Bobath Basic, NDT-Bobath Baby, PNF, Kinesjotapingu, masażu Shantala, Ruchu rozwijającego Weroniki Scherborne, hipoteriapii, Wrocław

Źródła:

  1. Znaczenie właściwej pielęgnacji noworodka i niemowlęcia w aspekcie prawidłowego rozwoju psychomotorycznego”, praca dyplomowa, autor Małgorzata Penińska, promotor Monika Przestrzelska.
  2. Pediatria i pielęgniarstwo pediatryczne”, Mary E. Muscari.
  3. Położnictwo i ginekologia: podręcznik dla medycznych studiów zawodowych położnych”, Tadeusz Pisarski.
  4. Obrazek wyróżniający: zdjęcie z archiwum prywatnego.